Posts tonen met het label Voordorp. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Voordorp. Alle posts tonen

zondag 16 december 2012

Van Oude Dingen die Voorbijgaan





Al snuffelend door Voordorp, belandde ik laatst op de Sartreweg en dat was echt schrikken. De Veemarkt is weg! Helemaal verdwenen! Op de plaats waar de hallen stonden, ligt nu een grote bouwput tussen goed afgesloten hekken. Ik kon mijn ogen niet geloven. Baasje keek ook verbouwereerd naar de plek waar nog niet zo heel lang geleden koeien, paarden en kleinvee met handgeklap van eigenaar wisselden. Wat later waren dat vooral auto's, die uit heel Europa hier verhandeld werden. En niet te vergeten alle evenementen als vlooienmarkt, antiek- en tuinbeurzen die er werden gehouden. Baasje drukte haar gezicht tegen het hekwerk, alsof ze hoopte dat het slechts een zinsbegoocheling was, maar de leegte bleef.
'Jip,' zei ze: 'weet je nog dat we hier samen naar een hondententoonstelling zijn geweest? Er waren ook Jack Russells en ik wilde jou daar kennis mee laten maken. Ha ha... was helemaal niets voor jou. Je wist je echt niet te gedragen.'


 
'Eh .. ja ik plaste tegen de broek van een hondenbaasje. Sorry, maar dat mens had echt een heel verwaande reu naast zich lopen.'


'Ergens begin jaren negentig,' vervolgde ze: ' het was kerstvakantie, bouwden ze hier achter de hallen een groot circus op. Ik meen me te herinneren dat het Russisch was, maar zeker weet ik dat niet meer.'


Baasjes stem klonk weemoedig. Als kind mocht ze eens mee naar een circus in Scheveningen. Nu had ze zelf jonge kinderen en ze kon zo met hen het terrein oplopen. In een wagen achter tralies lag een enorm witte tijger hen knipogend aan te kijken: 'Sneeuwwit Jip! Zo mooi en zo dichtbij!'




Samen met haar kinderen is ze naar een voorstelling geweest met plaatsen helemaal vooraan: 'Een vierspan paarden denderde dicht langs ons heen.' Baasje keek alsof ze de paarden weer langs haar heen zag galopperen. Ik keek ook nog eens goed tussen het gaas van het hek door, maar er was echt niets meer te zien.

Met de sloop van de 'Veemarkthallen' is er voor Utrecht een eind gekomen aan honderden jaren van veiling- en veemarkten. De eerste jaarmarkten en kermissen werden gehouden op het Neude dat rond 1450 werd verhard. Ruim een eeuw later (1558) verhuisden de activiteiten naar het Catharijnevelt, nu bekend als het Vredenburg. In 1929 vertrok de markt naar de Croeselaan en in de jaren zestig besloot het gemeentebestuur dat de markt in de Voorveldsepolder gehuisvest zou worden. Anno 2012 is de veemarkt voor Utrecht geschiedenis geworden.





Ons rest slechts woningen met mensen, die op een Veemarkt gaan wonen. En als je goed kijkt, heb ik me laten vertellen, dan kan je in de bouw van de huizen de contouren van de hallen terugvinden.




Met het verdwijnen van de veemarkt is ook de afslag: VEEMARKT op de verkeersborden van de snelwegen verdwenen, zodat de visite voor de verjaardag van baasje helemaal door naar Amersfoort reed! Voordorp is een heel gewone stadswijk geworden!

Woef! Jip

Verscheen eerder in de VoordorpVooruit van september 2012

maandag 20 december 2010

Nachtsneeuw en Sneeuwpret



Baasje heeft wat beelden van het afgelopen weekend aan elkaar geplakt. Gewoon met een fotocameraatje waarmee je ook een beetje kan filmen. Ze vindt het zo leuk als iets beweegt. 'Jip moet je kijken het lijkt net of iets echt leeft': roept ze dan. Ja wat moet ik daar dan op zeggen. Dat er misschien wel beweging in zit, maar dat ik niets ruik? Baasje houdt niet van snuffelen, zoiets begrijpt ze helemaal niet.
Nog een bijzonderheid is dat Paul - haar jongste zoon die nota bene filmmaker wil worden de camera een beetje verneukt ( mag ik dat zeggen?) heeft. Hij heeft tijdens een experiment de lens van de camera p.o. in een teiltje met sop gehouden waarin hij zijn andere hand (onder water) wilde fotograferen. Het is nooit meer goed gekomen met die lens. Als je goed kijkt zie je af en toe een wollig vlekje in het filmpje. Ja dat zit dus op de lens aan de kant waar baasje niet bij kan komen.

Wat wel heel leuk is dat ik nu zo veel als ik wil kan kijken naar Maxime (mijn grote vriendin) en haar kleine stiefzusje Fify. En op het tuinenpark 'Ons Buiten' kwam ik ook nog een paar bekenden tegen.